Loreva

Zmrok poranny

Po dziedzińcach koszarów bębny brzmiały gwarnie 
Pobudkę, — a wiatr ranny zdmuchiwał latarnie. 
Był to czas snów niezdrowych, co natrętnym rojem 
Sen ciemnowłosych chłopców burzą niepokojem, 
Gdy jak źrenica krwawa a wiecznie drgająca, 
Lampa czerwonym piętnem zda się na tle słońca, 
A duch walczący z cielskiem odrętwiałym, sennym 
Naśladuje te walki nocy z dniem promiennym; 
Gdy mąż piórem — kobieta miłością się nuży. 
Już świt; — już się z kominów tu i ówdzie kurzy: 
Ze sczerniałą powieką, z otwartymi usty 
Toną w śnie ogłupienia bachantki rozpusty, 
Podczas gdy nędza z piersią wystygłą, zapadłą, 
Chucha w ręce lub nieci żar, by zwarzyć1 jadło. 
Czas to był, gdy w kryjówkach i chłodu, i głodu 
Najsroższe dla położnic godziny porodu; 
Gdy jak głuszone falą spienionej krwi łkanie — 
Rozdzierało powietrze w dali kurów pianie; 
Morze mgły pogrążało gmachy jak w kąpieli, 
A po szpitalach, na swej śmiertelnej pościeli 
Mrący w napadach czkawki żegnali się z życiem. 
Rozpustnicy wracali złamani użyciem. 
Jutrzenka, drżąc pod falą zielono-różaną, 
Podnosiła się z wolna nad pustą Sekwaną, 
A Paryż — ten wyrobnik stary — na roboczy 
Dzień — zbierał swe narzędzia i przecierał oczy. 
  1. zwarzyć — uwarzyć, ugotować. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Charles Baudelaire

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Zmrok poranny · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/kwiaty-zla-zmrok-poranny/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Domena publiczna · Adam [Zofia Trzeszczkowska] M-ski

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: translation

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis