Loreva
Loreva

Utwór 1 z 6

Pierwsza schadzka

Pierwsza schadzka za grobem! Rozwalona brama. 
Stąpaj pilnie!... Ucałuj ten po drodze krzak. 
Czy to — ty? — Już zmieniona, a jeszcze — ta sama? 
Upewnij!... Wzrok mi słabnie... Podaj dłonią znak!  
Nie ma znaków! Od dawna już w nic się rozwiały! 
Nie ma żadnych upewnień! Nikt nie wierzy w nas!... 
Zmilkły śmiechy w ciemnościach i płacze ustały. 
W pajęczynie po kątach zagnieździł się — czas... 
Zejdź z drogi — ćmom i kwiatom!... Postroń1 się złudzeniom!... 
Chyba najrzeczywistszy jest ten — siana stóg... 
Czemu płaczesz? — Dla ludzi, oddanych istnieniom, 
Ból nasz — ledwo jest dreszczem księżycowych smug. 
  1. postronić się — usunąć się, kierować się w bok. [przypis redakcyjny] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Bolesław Leśmian

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Napój cienisty · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/napoj-cienisty/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis