Loreva
Loreva

Noc

Księżyc wysrebrzył niebo — a miejskie podwórze  
Ostro na nim wyrzyna czarnych murów brzegi,  
Łyskają w cieniu tylko szkłem okien szeregi —  
Tam w puchach toną ludzkich ciał lilie i róże... 
Pozorny sen!... na każdym takim ciemnym piętrze  
Szał czuwa! korzystając z ciemności i ciszy,  
Wije się w spazmach szczęścia, piersią szybko dyszy,  
Wziewając szept gorący w ciemne, ciche wnętrze... 
W jednym oknie, otwartym, przez drewniane kraty,  
Akacja, obciążona białymi bukiety,  
Wsunęła gałąź w izbę samotną Poety...  
On kładł na nią policzek i całował kwiaty!... 
To ta noc temu winna!... Gdy zaczną wibrować  
W srebrnej masie powietrza: Szał, Miłość, Rozpusta,  
Każde żyjące, choćby też najczystsze usta  
W taką noc muszą jeszcze coś w świecie całować! 
Źródło i licencja

Domena publiczna · Maria Grossek-Korycka

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Noc · Okładka na podstawie: foooomio, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Noc · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/grossek-korycka-noc/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis