Loreva
Loreva

Utwór 17 z 19

Ruiny zamku w Bałakławie

Te zamki, połamane w zwaliska bez ładu, 
Zdobiły cię i strzegły, o niewdzięczny Krymie! 
Dzisiaj stérczą na górach jak czaszki olbrzymie, 
W nich gad mieszka, lub człowiek podléjszy od gadu. 
Szczeblujmy3 na wieżycę, szukam herbów śladu; 
Jest i napis, tu może bohatéra imię, 
Co było wojsk postrachem, w zapomnieniu drzymie, 
Obwinione jak robak liściem winogradu. 
Tu Grek dłutował w murach ateńskie ozdoby, 
Stąd Italczyk Mongołom narzucał żelaza, 
I mekkański przybylec nucił pieśń namaza. 
Dziś sępy czarném skrzydłem oblatują groby, 
Jak w mieście, które całkiem wybije zaraza, 
Wiecznie z baszt powiewają chorągwie żałoby. 
  1. Nad zatoką tego imienia stoją gruzy zamku, zbudowanego niegdyś przez Greków, przychodniów z Miletu. Później Genueńczycy wznieśli na tem miejscu twierdzę Cembalo. [przypis autorski] ↩
  2. Bałakława jest to małe miasteczko, wciśnięte między góry, o zatoce rozlewającej się wąską szyją między dwoma skałami. Na jednej z nich wznoszą się rozwaliny zamku obronnego, którego mury spuszczają się ze skały aż na sam brzeg morza. Wznieśli go najpierw Grecy, odbudowali i na stopie groźnej potęgi postawili następni panowie Bałakławy, Wenecjanie, później Genueńczycy, którzy też pierwotną nazwę zatoki Symbolon przekształcili na Cembalo a później na Bellachiave (Piękny klucz), co Tatarzy przerobili po swojemu na Bałakławę. W r. 1475 wypędzili Turcy Genueńczyków i zajęli pod swoje panowanie Bałakławę. Po nich zawładnęli w 1524 r. Krymem Tatarzy i dzierżyli go aż do zajęcia tej krainy przez Rosję w r. 1783, po zrzeczeniu się tronu przez ostatniego chana Schachin–Giraja. [przypis redakcyjny] ↩
  3. Szczeblujmy — wyraz stworzony przez Trembeckiego, a przez Mickiewicza, wielbiciela jego języka, powtórnie użyty w znaczeniu wstępowania na wyższe stopnie. [przypis redakcyjny] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Adam Mickiewicz

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Sonety krymskie · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/sonety-krymskie/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis