Utwór 3 z 7

III. Linga-Sharira

(Stan gwiaździsty)

Gdy ziemia, biegnąc wkrąg słonecznej sfery,
Za jej orbitą, w onej zawierusze
Mgławic stanęła, gdzie się rodzą dusze,
Wionęły na nią tęczowe etery.

I oto przyszły dni gwiaździstej ery,
Gdy człowiek w pierwsze z słońcem wszedł sojusze
I gdy nieznane światów tych geniusze2
Pchać go poczęły, by ścigał chimery3.

Spojrzał i wnet mu zdał się przestwór ziemi
Sfinksem — szponami zbrojnym zatrutemi4,
Więc chciał mu gardło zdusić śmiałym duchem —

I poznać wszystkie tych trucizn arkany
I ubezwładnić je. Lecz wnet wulkany
Jęły mu grozić płomiennym wybuchem.

Linga-Sharira, Linga Sharira — ciało astralne. [przypis edytorski] ↩
geniusz — tu: duch. [przypis edytorski] ↩
chimera — tu: urojenie, coś nierealnego, ułuda. [przypis edytorski] ↩
zatrutemi — dziś popr.: zatrutymi. [przypis edytorski] ↩

Źródło i licencja

Domena publiczna · Antoni Lange

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Sonety wedyckie · Okładka na podstawie: anathea@Flickr, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Sonety wedyckie · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/lange-sonety-wedyckie/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.