Loreva
Loreva

Utwór 13 z 69

Pieśń o radości i rytmie

Na niebie gwiazdy zabłysły. 
W przestrzeni — milardy wszechświatów. 
CISZA. 
Wspieram czoło na dłoni i MYŚLĘ. 
Nie śnię. 
Obudziła się we mnie wielka Rzeczywistość. 
Prawda, co w oczy się rzuca, 
Prawda będąca, widoczna, jedyna, 
Wieczna: 
Ja — pod tą gwiezdną olbrzymią kopułą, 
Ja — który mózgiem jej całość ujmuję, 
Przepajam się nią, stapiam się sam z sobą, 
Powoli — w sobie — dochodzę do siebie: 
Do wielkiej radości i wielkiego rytmu. 
Wszystko, com myślał i mówił i czynił 
Było jedynie owym dochodzeniem 
Do wszech-ujęcia: 
Gdy oto w sobie spoczywam radośnie, 
Ciszą ogromną zewsząd otulony, 
I gdy mi serce bije w rytm wszystkiego, 
Co mnie otacza. 
Dość. Słów nie potrzeba. 
Źródło i licencja

Domena publiczna · Julian Tuwim

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Czyhanie na Boga · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/tuwim-czyhanie-na-boga/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis