Loreva
Loreva

Rozdział 101 z 109

CIII

O moich ludzi mało co troskliwy,  
z myślami w ciągłej niezgodzie, szaleniec,  
przespałem noc na siodle niecierpliwy 
świtania, które chmur rozedrze wieniec 
i przełęcz jaką odkryje, — a dziwy 
naszły imię w moim śnie: żem jest odmieniec,  
że odsuwają się skalne wierzeje 
i że mój orszak w tym śnie kamienieje.  
Źródło i licencja

Domena publiczna · Stanisław Wyspiański

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Bolesław Śmiały · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/boleslaw-smialy/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis