Loreva
Loreva

Utwór 4 z 8

IX

A na Wiśle, w tej rannej godzinie, 
W blaskach słońca błyszczący wspaniale, 
Krzyż Chrystusów1 przeciw wodzie płynie — 
I pokorne całują go fale. 
Wyszedł biskup w pozłocistej szacie, 
Sam pan burmistrz i dostojna Rada, 
Dźwięczy miasto w dzwonów majestacie 
I dzwonami z modrym niebem gada. 
Setki łódek po rzece śmigają, 
Lecz dopłynąć nie mogą do krzyża; 
Już zbliżają się — widać — zbliżają, 
I znów fala odepchnie je chyża. 
Czas ucieka na miejskim zegarze, 
Kończy słońce swój obieg powrotny, 
Sił próbują najlepsi wioślarze — 
A krzyż płynie i płynie samotny. 
  1. Krzyż Chrystusów (stpol.) — krzyż Chrystusowy. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Artur Oppman

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Legendy warszawskie · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/legendy-warszawskie/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis