Loreva
Loreva

Utwór 14 z 25

pod popiołem

wichrze popielny czyś po to wiał 
by imię moje zetrzeć ze skał  
głowy snem owinięte głowy 
czarny kozioł prowadzi na makowy zagon 
widziałem w czeluści skrzypcowej 
jaskółka zawisła wagą 
cienie się w cieniach pławią 
formy poddają się rytmom 
światłością krwawopawią 
parne parowy1 kwitną 
z morza kobiety złotorogie 
wychodzą szukając pieszczot 
w jałowcach czerwony ogień 
krzaki w ogniu proroczym szeleszczą 
do jakich rozwiać się granic 
by nie pachniały bagnem 
wichru popielny taniec 
me imię ściera ze skał 
pragnę  
  1. parów — sucha dolina o szerokim, płaskim dnie i stromych, lecz nieurwistych zboczach, powstała z przeobrażenia wąwozu. [przypis redakcyjny] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Józef Czechowicz

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Ballada z tamtej strony (tomik) · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/ballada-z-tamtej-strony/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis