Loreva
Loreva

Utwór 102 z 118

Tulipan i fiałek

Tulipan okazały patrzał na to krzywo, 
Że fijałek w przyjaźni zostawał z pokrzywą. 
Nadszedł pan do ogrodu tegoż właśnie rana; 
Widząc, że pięknie zeszedł1, urwał tulipana. 
A gdy się do bukietu i fijałek zdarzył, 
Chciał go zerwać, ale się pokrzywą oparzył. 
Patrzał na to tulipan, mądry poniewczasie, 
I poznał, że przyjaciel, choć nierówny, zda się. 
  1. zejść (daw.) — wzejść, wzrosnąć; tu forma 3 os. lp. czasu dokonanego: zeszedł. [przypis redakcyjny] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Ignacy Krasicki

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Tulipan i fiałek · Okładka na podstawie: slightly everything@Flickr, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Tulipan i fiałek · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/tulipan-i-fialek/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis