Loreva
Loreva

Utwór 10 z 41

Pieśń dziesiąta. Piekło pseudoheliosa

Określając me śluzy ciągle skapujące 
e 
e 
Zapadające się litery w sobie noszę tu 
cały czas, przy sobie mam swój koniec 
Skrzywione usta tak trudno narysować 
Jakim ołówkiem szkicować ich kształt 
granitowo-fioletowy i obawiający się? 
Oto nadszedł głuchy dźwięk z zimna 
Więziony w sobie, własne żebra-kraty 
Wisi przede mną żółty abażur pradawny 
Jakieś istnienie rozumne i przebiegłe 
szeleści, zadając mi rany, ramy wąskie 
cytując i śpiewając — tatuując we mnie 
słowami i pieśniami miażdżącymi się 
teraz odwrotnie rozciągane, za ogony 
na szorstką stronę, która nie pozwala 
na noszenie ich bez otarć i zniszczenia 
Trzeba zawsze było sprawdzać metkę 
kraj pochodzenia tych tkanin skrytych 
zakazywanych i wytrzymałych jak juta 
Noszę ze sobą zawsze swój koniec 
Widzę ciągłe tylko zakończenia ze mną 
z głównym bohaterem filmu amatorskiego 
w którym wtórują głosy zamazywane 
tylko zakończenia mi pozostają 
puszczane w ciągłych pętlach 
one zaciskają 
piekło  
śpiew z dziwnym raczej niespotykanym akcentem
gdzież się podział ów, ten helios pierdolony, pragnący spalić świat? 
nauczymy cię dyscypliny, my, krwawe owoce lychee, organizujące 
spotkania po latach i uczty zakrapiane winami poświęconymi 
sraj ze strachu, nadchodzimy na ciebie, znów w odwiedziny 
żeby ci było jeszcze bardziej przykro i byś był bardziej samotny 
przyzwyczaj się do naszej obecności cierpkiej i karzącej 
hi, hi, będziemy dydaktyczni bardzo, oczekuj tego, tylko tego 
ohydne, niby takie silne i oświecone, teraz płacze to nieżyjątko 
dogonimy cię i będziemy niszczyć, aż nie będziesz w stanie piać 
ze strachu, że noc się nie kończy, a złe sny są takie namacalne 
i szeleszczą złowieszczo w przepoconych, długich palcach 
wydrapiemy jego gardło językami z płomieni, samozaciskami 
aż skuli się do niemożliwości, aż będzie wzywać swe dzieci 
my z jego ust wszystko pochwycimy, spożyjemy łapczywie 
napełniamy się bowiem sokiem jego, prawie że pęczniejemy 
w naszym wiecznym głodzie, w trwaniu zakonserwowane 
i niezmiennie perwersyjne w rekonstrukcjach 
Źródło i licencja

Piekło · Bianka Rolando

Licencja Wolnej Sztuki 1.3

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

Piekło · Okładka na podstawie: steve p2008@Flickr, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Piekło · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/rolando-biala-ksiazka-pieklo/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Przypis