Źródło i licencja tłumaczenia
Piękna jak jagoda
Krakowianka młoda
Wyszła na podwórze,
Patrzy na Podgórze1.
Powrócić się boją
Krakowiacy śmiali,
Co bili Moskali.
Patrzy do Podgórza;
Łzami oko zlewa
I tak sobie śpiewa:
Gdyby nie te pany,
Jakżeby nam było
Żyć na świecie miło,
Mój kochanek2 trzeci,
Poszli w krwawe boje,
Stąd żałości moje.
Szyły chorągiewki,
Ostrzyłyśmy piki4,
Poiły koniki.
I od pań zbierały
Bandaże na rany,
Mój Boże kochany!
Kruk wykrzywia dziobem,
A kochanek Zosi
Obcych o chleb prosi.
- Podgórze — dzielnica Krakowa; w latach 1784-1915 samodzielne, wolne, królewskie miasto. [przypis edytorski] ↩
- kochanek — tu: ukochany. [przypis edytorski] ↩
- dziewka — tu: służąca. [przypis edytorski] ↩
- pika — daw. broń drzewcowa, używana przez piechotę; bardzo długa (do 6 m). [przypis edytorski] ↩
- szarpie (daw.) — daw. materiał na opatrunki, tworzony z nitek wyrywanych z płótna; szapieśmy skubały — skubałyśmy płótno na szarpie. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja
Domena publiczna · Wincenty Pol
Źródło: Wolne Lektury
Szczegóły techniczne
Komponent: base-text
znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe
Piękna jak jagoda · Okładka na podstawie: Nina Matthews Photography@Flickr, CC BY 2.0
Źródło: Wolne Lektury
Licencja: CC-BY-2.0
Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe
Szczegóły techniczne
Komponent: cover
Piękna jak jagoda · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/piekna-jak-jagoda/
Źródło: Wolne Lektury
Licencja: LAL-1.3
Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe
Szczegóły techniczne
Komponent: editorial
Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.