Utwór 8 z 31

Sieć czwarta

„Ucho”, które mamy z boku głowy, to tylko jedna,
najlepiej widoczna część narządu słuchu.

www.sluch.com.pl

Napina się brzuch ryby i już — masz proroka na dotknięcie palcem. On
ma to do ciebie, że nie umie milczeć — przyszłość się nim przepowiada,
znalazła w nim sobie miejsce na zawsze, na teraz. I musisz to znosić jak
karcone dziecko, które ma uszy do słuchania, ale nóg wcale nie ma do
ucieczki.

Więc słuchasz.

Otwierają się przyparkowe brzozy, w każdym ich wątłym, spalinowym
słoju może mieszkać szczerozłoty koszmar. Kładziesz go na dłoni,
szperasz w benzynowych tęczach. Za siedmioma rzekami obce tęczówki
właśnie tracą kolor, wtórnie wychwyca się spod nich serotoninę i ranę,
żeby już za chwilę mogła stać się twoja.

Bez reszt.

Źródło i licencja

same same · Barbara Klicka

Licencja Wolnej Sztuki 1.3

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

same same · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/klicka-same-same/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.