Loreva
Loreva

Utwór 8 z 52

Kołysanka

Palmy z blaszanej puszki skręcone w pień, cięte po liściach,  
w liście, i te drugie, niedokładne, te zniszczone odległością, 
bez przewodów pokarmowych — w ciemności wracają do 
siebie w zielone światło fosforu. A na otwartej dłoni jest 
dom. Płomień ogrzewa wnętrze, dłoń zgina się miękko — są 
narodziny muszli, w której szumi krew. Razem z krwią pły- 
nie światło. Nie tknięte światłem czekają ukrycia ryb, ziemie 
pereł. Pasma roślin, kłącza rozwijane w zamkniętych oczach. 
Odebrane ciemności, pną się na drgający brzeg. Co przyjmu- 
je, co oddala, nie jest głębią, nie jest ruchem, kołysaniem — to 
są przyjścia i odejścia w wielką ciszę. 
Rozpięty pomiędzy ścianami kawałek syczącej zieleni. 
Źródło i licencja

Pokrewne · Krystyna Miłobędzka

Licencja Wolnej Sztuki 1.3

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

Pokrewne · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/milobedzka-pokrewne/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Przypis