Loreva

[Poszedłem błądzić w nieznane mi światy]

16-ego września 1888.2

Poszedłem błądzić w nieznane mi światy, 
marzeniem senny — uczuciem bogaty, 
a hasłem moim: pro patria et fide3. 
Żar w piersi mojej a na skroniach kwiaty, 
co niegdyś świeże, dzisiaj już powiędłe 
patrzały w oczy szklanne4 i obłędne, 
jakby mnie pytać chciały — dokąd idę? 
Nie chciałem ich odrzucić, choć dawno zeschnięte, 
bo długą ze mną w dal przebyły drogę 
i jeszcze w mojej ojczyźnie rozpięte, 
pamiętne były przeszłości świetlanej 
młodości wolnej — płonącej, różanej — 
że się już pozbyć tych kwiatów nie mogę. 
Szal ciemny szczupłe przykrywał ramiona, 
a postać drobna była utęskniona, 
przez wiele cierpień i bólów złamana, 
że w duszy jedna wielka była rana — 
na którą leków darmo szukać było, 
chyba — gdy skryje się ciało mogiłą, 
gdy grób mój cichy granitem pokryją — 
lecz na kamieniu niech mi słów nie ryją 
dłutem stalowym — niech przechodnia oko 
błądząc wśród kwiatów i rwąc chwasty ostre, 
gałązki bluszczu odrywając trwożnie, 
zaryje myśl swą pod kamień głęboko — 
gdy dusza jego odgadnie w niej siostrę, 
niech za mą duszę raz westchnie pobożnie —  
A jeśli człowiek ten mieć będzie serce, 
co czuciem silne, na boleść wytrwałe, 
że śmiało pójdzie z nim przez życie całe, 
z tchnienia jednego, co tleje w iskierce 
promieni bladych błądzących po grobie 
rozprószonych smutnie — on odgadnie 
całego życia mego wszystkie krzyże, 
historię mą wysnuje całą sobie, 
ducha w nią tchnie, uczucie da jej świeże, 
na przeszłość wspomni swą — i pojmie jasno, 
żem taką samą miał — żem był w tych gronie 
duchów — co zaród śmierci w łonie 
noszą — ich czoła w cierniowej koronie — 
co jedną pracą, ciągłym poświęceniem 
przez życie świecą krótko — gasną prędko, 
jak kwiat zwarzony bólem i cierpieniem, 
a świat wspomnienie ich kryje milczeniem. 
  1. Poszedłem błądzić w nieznane mi światy — wiersz ten był ogłoszony w miesięczniku „Krytyka” (zesz. II Cz. II r. 1910). [przypis redakcyjny] ↩
  2. 16-ego września 1888 — w Korabnikach pod Krakowem. [przypis redakcyjny] ↩
  3. pro patria et fide (łac.) — Za kraj i wiarę. [przypis edytorski] ↩
  4. szklanne (daw.) — dziś popr.: szklane. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Stanisław Wyspiański

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

[Poszedłem błądzić w nieznane mi światy] · Okładka na podstawie: St Nicolas Prague, fred.bigio@Flickr, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

[Poszedłem błądzić w nieznane mi światy] · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/wyspianski-poszedlem-bladzic-w-nieznane-swiaty/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis