Loreva
Loreva

Utwór 47 z 165

Wilk i koźlę

Troskliwa o los dziecięcia, 
Rzekła koza do koźlęcia: 
„Wychodzę teraz na paszę, 
Siedzże tu spokojnie wasze; 
Póki nie wrócę do domu; 
Nie otwieraj mi nikomu, 
Chyba, że białą pokaże ci łapkę.” 
Wilk, co od dawna miał na koźlę chrapkę, 
Myśląc, że zręcznie uda mu się sztuka, 
Ledwie matka odeszła, do koźlęcia puka. 
„Białą łapkę masz nieboże? 
Bo inaczej nie otworzę; 
Mamunia mi kazała, 
Oj! u ciebie coś nie biała.” 
„Masz szczęście — wilk odpowiada, 
Biadaby ci była! biada!” 
Źródło i licencja

Domena publiczna · Stanisław Jachowicz

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Wilk i koźlę · Okładka na podstawie: This white Saanen Goat prefers to lie low, shankar s.@Flickr, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Wilk i koźlę · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/wilk-i-kozle/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis