Teatrzyk „Zielona Gęś” ma zaszczyt przedstawić:

Swój cały zespół

w uroczystej chwili

składania świątecznych życzeń

czytelnikom „Przekroju”1

„Zielona Gęś” — rzecz nowa,
podług nowych wzorów,
życzę więc Wam — nowego
poczucia humoru.

Badacz aniołów, życzę Wam,
o moi mili,
żebyście mniej fruwali,
a więcej chodzili.

Ja, której świetną przyszłość
wróżył Ludwik Solski2,
gdy umrę, zrozumiecie,
czym byłam dla Polski.

Mdleje; za mówienie nie na temat Gżegżółka bije ją laską po głowie i wyciąga za kulisy.

Grunt, zebyś się jaką rybą nie otruł,
bo nieboscyka się boją.
Tego zycy Piekielny Piotruś
wsystkim Cytelnikom „Psekroju”.

Wzywam do świętej zgody
rządy i narody.
Pogódźcie się i psom zostawcie
kość niezgody.

ryczy proroczo

Następują

Śledzie i Dzwony, po czym wszystko przesłania śnieg jak bezkresna

Kurtyna

22 grudnia 1946

„Przekrój” — czasopismo społeczno-kulturalne wydawane w latach 1945–2013 w Krakowie i ponownie od 2016 roku w Warszawie. Na jego łamach były pierwotnie publikowane sztuki „Zielonej Gęsi”. [przypis edytorski] ↩
Solski, Ludwik właśc. Ludwik Napoleon Sosnowski (1855–1954) — polski aktor i reżyser. Zasłynął jako mistrz charakteryzacji. Jedna z najwybitniejszych postaci w historii polskiego teatru. [przypis edytorski] ↩

Źródło i licencja

Domena publiczna · Konstanty Ildefons Gałczyński

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Teatrzyk „Zielona Gęś” · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/galczynski-teatrzyk-zielona-ges/

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.