Teatrzyk „Zielona Gęś” ma zaszczyt przedstawić wielki dramat miłosny pt.

Były czasy

Występują:

śpiewa

Wieczorem, gdy lampa świeci,
wyciąga babcia portrecik
z kuferka —

i w wielkim sekrecie przed dziećmi
na ten czarowny portrecik
zerka.

Ramki już stoczył robaczek,
babunia wzdycha i płacze:
„Mój Boże,

gdzież to szampańskie na tacy?
O, czemuś odleciał, Ignacy,
jak orzeł?

O, te wspaniałe obiady,
narady i defilady,
laury i róże —

te ryby z wody i z rożna,
i w ogóle, powiedzieć można,
Przedmurze... ”

Tak się staruszka rozpala,
lecz nagle żarówka nawala
(ot, żarówki, kolego!)

i w ciemnościach, jak deszcz maleńki,
pokapują łzy babuleńki
na portret Mościckiego1.

ironicznie

He, he, he!

ironicznie opada

31 października 1948

Mościcki, Ignacy (1867–1946) — polski polityk, wybitny chemik. Prezydent II Rzeczypospolitej w latach 1926–1939. [przypis edytorski] ↩

Źródło i licencja

Domena publiczna · Konstanty Ildefons Gałczyński

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Były czasy · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/galczynski-byly-czasy/

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.