Loreva
Loreva

Utwór 37 z 46

gra

Kiedy wracała na górę 
z torebką witamin do kwiatów 
wznosiła chłód z ubikacji 
i zapach roztartych róż. 
Pamiętała jaki był, kiedy nie pił. 
Pozując na Irlandczyka 
odstawiał szopkę, na chwilę 
ją sobie zaskarbiał. Wpadał w ręce 
pachnące rzeżuchą i chciał, 
żeby najpierw gryzła, 
a potem prosiła o zgodę. 
Próbował nadać wyraz twarzy, krążył 
nie mogąc wyjechać z parkingu. 
Przed oczami miał jej śliskie rajstopy 
i tyłek wypięty jak tarcza. 
Wyglądał komicznie — jak ktoś, kogo boli. 
Lubił, kiedy bawiła się na leżąco 
łańcuszkiem, jakby to był czarny motyl, 
który jej usiadł na twarzy.  
Źródło i licencja

gra · Agnieszka Wolny-Hamkało

Licencja Wolnej Sztuki 1.3

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

gra · Okładka na podstawie: Yevgeniy Shpika@Flickr, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

gra · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/wolny-hamkalo-gra/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Przypis