Utwór 7 z 31

Lauretta

Jabym chciał wiecznie patrzyć w twe oczy,
Wiecznie w usta różane,
Wiecznie w lica rumiane,
I wiecznie w sploty kruczych warkoczy.

Jabym chciał wiecznie przy tobie siedzieć,
Wiecznie z tobą być,
O świecie, Bogu, ludziach nie wiedzieć,
Pocałunkiem żyć.

A tak niepomny zimnego wszechświata
Tonąć w twojém spojrzeniu,
A w niebieskiém złudzeniu
Przemarzyć słodko chwile i lata.

Chciałbym..... lecz na cóż o ideale
Jako o ziemskiéj mówić dziewczynie?
Ja nie ostygnę w miłości zapale,
Chociaż ty mieszkasz w ułudzeń krainie!

Źródło i licencja

Domena publiczna · Gustaw Ehrenberg

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Lauretta · Okładka na podstawie: Broken..., Toffee Maky@Flickr, CC BY-SA 2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Lauretta · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/ehrenberg-dzwieki-minionych-lat-lauretta/

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.