Loreva
Loreva

Utwór 11 z 27

Trupy z kawiorem

p. Jance Grudzińskiej 
Pani palce są chłodne i pachną, jak opium, 
Takie małe pół-trupki anemiczne i blond, 
Marzą o kimś, co by ich w pocałunkach utopił, 
Jak w odymce błękitnej papierosa «Piedmont». 
Na nietkniętą serwetę coś bezgłośnie opadnie... 
(Białe astry w flakonach umierają przez sen...) 
Pani milczy tak cicho, melodyjnie i ładnie, 
Jak w najlepszych preludiach lunatyczny Verlaine. 
Może smutek zielony z twarzą Negra z Zambezi 
Owachlarzył dziś Panią, otuloną w pół-zmrok... 
Pani słuchać chce moich egzokwintnych syntezji 
Tak, jak pije się z kawą jakiś cordial-medoc. 
Jednak Pani nie lubi przecież rzeczy zbyt ostrych 
A czyż zawsze być można gentlemanem par force1?... 
Za minutę przyniesie nam szampana i ostryg 
Lokaj z twarzą wyblakłą i pomiętą, jak gors. 
Zresztą stać mnie dać nawet własne serce na rożen, 
Jeśli z niego przyrządzą apetyczne filet... 
Pani pachnie dziś cała ostrygami i morzem, 
A ja kocham tak morze, zapłakane we mgle... 
Za szybami ponurych, zieleniących się okien 
Pierwszy brzask się przeczołgał, znieruchomiał i legł... 
Pani dzisiaj jest chora... Pani płakać chce... Shocking! 
Wypłowiałe kotary słyszą wszystko... jak szpieg... 
Pani widzi w drobnostkach zaraz ton psychodramy... 
Chwile życia są kruche i słodkie, jak chrust. 
Czy dlatego, że my się, par exemple2, nie kochamy, 
Nie możemy całować swoich oczu i ust? 
A ja chcę dzisiaj pieścić Pani piersi bez bluzki, 
Chcę być dziko bezczelny i mocny, jak tur. 
Pani dużo ma w sobie z rozpalonej Zuluski. 
Pani usta się śmieją i mówią: toujours3! 
Pani dzisiaj się marzy... jakiś sen o wikingu... 
Purpurowe ekscesy niewyspanej Ninon... 
Takie, jak Pani, bierze się w pędzącym sleepingu 
Na poduszkach pluszowych rozebraną i mdłą. 
I, wsysając się w piersi Pani ostro-mdły zapach 
W końcach palców poznaje się budzący się wstręt 
Do tych kobiet, co dają się na brudnych kanapach 
Karmelkowo-lubieżne i pokorne, jak sprzęt. 
W Pani spazmach być musi coś z sapiących ekspresów. 
Pani nogi falują tak lubieżnie i zło. 
W Pani mieszka księżniczka księżycowych ekscesów 
I członkini zrzeszenia dla dam comme il faut4. 
A chce Pani? Zerwiemy raz z tą wszystką hołotą! 
Polecimy na oślep w samochodzie, jak w śnie. 
U podjazdu na dole niecierpliwi już motor 
Ofutrzony mój szofer w swoim czarnym pince-nez5. 
Zeskoczymy po stopniach i zatrzasną się drzwiczki. 
Wszystko zmiesza się razem — to co przed i co po... 
Z pocałunków na rękach będziesz mieć rękawiczki 
I z mussonu rajera na swoim chapeau6! 
Zatwostepią7 latarnie w oszalałym rozpędzie. 
Zamigocą się domy i osuną się w dół. 
Pójdą słupy i słupy i kosmate gałęzie, 
Samym lotem z łoskotem rozcinane przez pół. 
A w ustronnym salonie kiedyś późno wieczorem, 
Kiedy będzie znów jasno i wesoło i źle... 
Blady lokaj we fraku nasze trupy z kawiorem 
Poda sennie na tacy wytwornemu milieu8... 
  1. par force (fr.) — na siłę; siłą. [przypis edytorski] ↩
  2. par exemple (fr.) — na przykład. [przypis edytorski] ↩
  3. toujours (fr.) — zawsze. [przypis edytorski] ↩
  4. comme il faut (fr.) — jak należy. [przypis edytorski] ↩
  5. pince-nez (fr.) — daw. eleganckie okulary mocowane na nosie za pomocą sprężynki. [przypis edytorski] ↩
  6. chapeau (fr.) — kapelusz. [przypis edytorski] ↩
  7. zatwostepić (neol.) — zatańczyć two-step. [przypis edytorski] ↩
  8. milieu (fr.) — tu: towarzystwo. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Bruno Jasieński

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

But w butonierce (tomik) · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/but-w-butonierce/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis