Loreva
Loreva

Utwór 36 z 69

Dziewczynom

Zmęczone już jesteście. Wasze oczy ciemne 
Słodki zmierzch wytęskniły dziewczęcą tęsknotą. 
Słońce kona daleko... O, żale daremne 
Dnia, co próżno odganiał zórz czerwone złoto!  
Idźcie do domów swoich. Świec nie zapalajcie1, 
Bo wam miesiąc osrebrzy łagodnie świetlice2. 
Smutkom, bladym kochankom, nocą się oddajcie, 
Dziewczyny mojej duszy, dziwne Tajemnice!  
I śnijcie... A gdy rankiem zadrży brzask różowy, 
Wdziejcie szare i proste, ze lnu tkane szaty, 
Pomódlcie się dobrymi, dziewczęcymi słowy 
I podlejcie w ogródkach swych ZAKWITŁE KWIATY.  
  1. Idźcie do domów swoich. Świec nie zapalajcie — być może swobodne nawiązanie do biblijnej przypowieści o pannach roztropnych i nierozsądnych (Mt 25, 1–13). [przypis edytorski] ↩
  2. świetlica — daw. największa, jasno oświetlona izba w wiejskiej chałupie, gdzie m.in. zbierano się na wspólne prace, rozmowy, świętowanie i zabawę. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Julian Tuwim

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Dziewczynom · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/tuwim-dziewczynom/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis