Loreva
Loreva

Utwór 27 z 37

Zamach

Siedzicie w dusznych kawiarniach, 
w parnych tchach dni-lokomotyw, 
które nie jadą już nigdzie, 
bezradne, zlane potem. 
Dzień — parująca masarnia 
co rano dyszy i rzęzi, 
póki jak balon zmęczony 
na cierniach słów nie ugrzęźnie. 
Noce zmącone są, duszne 
w łaszących się woniach perfum, 
ach! cały ten świat wasz blady 
rozkłada się w nocy jak ścierwo 
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 
Twarze pomięte i brudne — 
— kartki rzucone w próżnię. 
Chodzę po pustych ulicach, 
stacji zgubionej dróżnik. 
Nocą rozlaną jak ołów 
wyjdę przez parną krwią bramę 
i... 
rzucę przestrzeń 
jak bombę 
pod świat wasz — duszny atrament. 
Strasznym rozpękiem zieleni 
czerń się osypie po wietrze 
szeroko... 
ocean błękitny 
(w horyzont rozleje się przestrzeń) 
Źródło i licencja

Domena publiczna · Krzysztof Kamil Baczyński

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Juwenilia II · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/baczynski-juwenilia-ii/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis