Loreva

Dusza się moja zamyśla głęboko...

Dusza się moja zamyśla głęboko, 
Czuje, że tu jak słońcu zajść potrzeba, 
A innym ludziom zabłysnąć na oko... 
Jakiego kraju i jakiego nieba 
Światło powita mię w progu żywota? 
Nie wiem — lecz rad bym żył z polskiego chleba... 
Bądźże mi lepsza, o młodości złota, 
Niż ta, która mi tutaj się skończyła, 
Strzegącemu się szlachetnością — błota. 
Bądźże mi blisko, o matczyna, miła 
Duszo, abym mógł znów ukochać ciebie, 
Nie wiedząc, żeś mię tutaj raz — rodziła. 
Źródło i licencja

Domena publiczna · Juliusz Słowacki

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Dusza się moja zamyśla głęboko... · Okładka na podstawie: Three Spheres, Steve Snodgrass@Flickr, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Dusza się moja zamyśla głęboko... · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/dusza-sie-moja-zamysla-gleboko/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis