Loreva
Loreva

Utwór 26 z 36

Do majstrów

— A jak to się, tramwajarzu, korbą kręci?  
— A jak to się, motorniczy, włącza prąd?  
Hej, po szynach twa maszyna dalej pędzi,  
Ale dokąd, przyjacielu, ale skąd?  
— A jak to się wątek łapie, panie majstrze?  
Gdy czółenko po osnowie błyska w krąg?  
Przy warsztacie stoję, — patrzę, — jak w teatrze,  
A ile tu kółek — ząbków, ile rąk?!...  
W hucie szklanej, — czy to prawda? — jak na uczcie,  
Po świetlicy szkło się jarzy — blask i huk!... 
— Hej! pokażcie mi to wszystko i nauczcie,  
Żebym z wami cudowności poznać mógł!  
Ja tak samo znam osnowę i mam wątek,  
Prądy włączam, szkło roztapiam — w wierszach mych!  
I dlatego, — zauważcie na początek:  
Ze słów moich wstaje ogień, pędzi wichr!  
Źródło i licencja

Domena publiczna · Mieczysław Braun

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Przemysły (tomik) · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/braun-przemysly/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis