Loreva
Loreva

Rozdział 2 z 5

II

«Podaj mi rękę» — mówił anioł, 
a był to świt jak uśmiech dziecka blady. 
«Oto się unosimy z daleka wołaniom».  
Słychać było powietrza srebrne wodospady 
i cichy duchów poświst teraz mi wiadomy. 
Płynęliśmy. Pod nami stały mokre domy 
w chłodnym deszczu zastygłe. Szelest cichy mył 
zielone okiennice i dachy znajome.  
Spali jeszcze. Przed oknem tylko długo wył 
pies — czując rękę świata, co stał nad znikomym 
krajobrazem przedmieścia. Muzyki nieznane 
grały słodko u chmurek wąskich. Niedaleko 
spadały białe kwiaty i cień płynął rzeką.  
Źródło i licencja

Domena publiczna · Krzysztof Kamil Baczyński

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

[Ach, umieram, umieram...] · Okładka na podstawie: Ora et labora, Alessandro Bonvini, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

[Ach, umieram, umieram...] · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/baczynski-ach-umieram-umieram/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis