Loreva
Loreva

Utwór 9 z 101

Epitafium Kosowi

Z żalem i z płaczem, acz za twe nie stoi, 
Mój dobry Kosie, towarzysze twoi 
W ten grób twe ciało umarłe włożyli, 
Którzy weseli wczora z tobą byli. 
Śmierć za człowiekiem na wszelki czas chodzi; 
Niech zdrowie, niech nas młodość nie uwodzi, 
Bo ani wzwiemy, kiedy wsiadać każą2, 
A tam ani płacz, ani dary ważą. 
  1. epitafium — napis nagrobkowy. [przypis redakcyjny] ↩
  2. wsiadać — domyślne: do łodzi Charona, umierać. [przypis redakcyjny] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Jan Kochanowski

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Księgi pierwsze · Okładka na podstawie: See-ming Lee 李思明 SML@Flickr, CC BY-SA 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-SA-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Księgi pierwsze · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/fraszki-ksiegi-pierwsze/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis