Utwór 7 z 22

Koza

Ach, cóż to za psotne zwierzę!
Na pochyłe drzewo wlezie,
bez wahania płot przeskoczy,
później się na niego boczy1.

Z gracją nosi schludną brodę
i z uporem wchodzi w szkodę2...

Skubnie wonnej róży płatek
i stratuje część rabatek3,
potem przednie swe kopytka
chytrze wsadzi do korytka
i, niewinne robiąc minki,
połknie podwieczorek świnki...

A w dodatku, moim zdaniem,
jest odważna niesłychanie!

Gdy zza dorodnego krzaka
zobaczyła raz ślimaka,
to krzyknęła: „Meee!” i... w nogi!

Co za potwór! On ma rogi!!!

boczyć się — gniewać się, być obrażonym. [przypis edytorski] ↩
wejść w szkodę — spowodować szkody w uprawie (np. przez zdeptanie zboża zasianego na polu). [przypis edytorski] ↩
rabatka — grządka z kwiatami. [przypis edytorski] ↩

Źródło i licencja

Koza · Agnieszka Frączek

Licencja Wolnej Sztuki 1.3

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

Koza · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/fraczek-zolw-wiercipieta-koza/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.