Źródło i licencja tłumaczenia
Rozdział dziewiąty
jak chiromacji1 i kunsztu świadoma cyganka Urgalinda o radę co i jak czynić z Hieronimem pytana była.
Poza Jobsowym znaleźli się progiem,
Los zdarzył — mniejsza skąd i gdzie —
Cyganka tędy wlokła się.
A Urgalinda było jej z imienia,
Egipt — ojczysty był jej świat,
A matkę na stos powiódł kat.
Że dość ją było o przyszłość zapytać,
Aby być pewnym, co się ma
Stać za lat tysiąc albo dwa.
Że za mąż pójdzie lub tak coś bez mała,
A czy to będzie Franz, czy Fryc,
Wróżyła jakby nigdy nic.
Ciężki ze stryjem wróżyła przypadek
Albo chorobę, albo śmierć
I schedę2 całą, pół lub ćwierć.
Nazbyt już długą wiecznością swej żony,
Z ręki widziała radość tuż,
Jak gdyby wdowcem został już.
Olejków dusząc wonią i pomady,
Zaraz wróżyła, że na lep
Złapie się wdówka, co ma chleb.
Mowa jej ludziom taka była słodka,
A tak umiała skręcić ją,
Że czy w tą stronę, czy też w tą.
Żołnierzom kulka, a pannom amory,
Golcowi3 zasię złota w bród,
Dewotkom — jasność rajskich wrót.
Przy wróżbach zawsze coś niecoś ukradła,
Pędząc, jak mogła, żywot cny
W czas czy to dobry, czy też zły.
W róg kozi mogła bez chyby zapędzić
Sybille4 one, które świat
Ufnością darzył z dawnych lat.
Odbiegłszy ognia, rożna i pieczeni,
Wyszła Jobsowa aż przed próg,
Mówiąc: «Sam cię tu przywiódł Bóg!
Jak pokierować syna mamy w świecie,
A i to także, jak by tu
Przychylne losy skłonić mu?»
Kiedy więc mowę swą skończyła matka,
«Stanie się — rzecze — co ma stać.
Niech panicz przyjdzie rękę dać!»
Rad, że się przyjrzy ciekawej kabale5,
Co wskazać miała jego los,
A ręką przedtem utarł nos.
Tajemne linie dłoni Hieronima
I opatrzyła każdy znak,
Mamrocząc przy tym tak i siak.
Jako delficka czyniła Sybilla,
Chiromantyczny robiąc gest:
«Oto — wyrzekła — wróżba jest!
W której mieć będzie wesołości dużo,
A gdy się wróci, to mu los
Zgotuje — cudny jego głos!
Porwą się przed nim w cudzych łożach gachy6,
A gdy się ozwie, to go wnet
Usłyszy całe miasto het!
Wszelaką duszę, czy starą, czy młodą,
Będzie miał urząd panicz ten,
Żeby ospalcom psuć ich sen.
Mały i duży, każdy go usłyszy,
A gdy zawoła — żaden mu
Słowa nie rzecze z swego snu.
I tak mnie panicz będzie błogosławić,
Bo mu się spełni wróżba ta,
Jako jest cztery dwa a dwa!»
(Senator przyszedł za żoną do sieni,
I sługa, gniotąc w ręku klops,
I nasz bohater, młody Jobs).
By wątpić, co zacz kryją słowa owe?
Wszak nie co, tylko wróżba ta
Proboszcza urząd znaczyć ma!
Tyle Jobsowa podała jej z ganka
Grochu, słoniny, chleba, jaj,
Że tylko siadaj, smaż, a kraj!
Tak umyślili państwo Jobs w ferworze,
Iż teologiem mu na złość
Hieronim musi być, i dość!
Musi Hieronim dać rodzicom vale7,
Do Akademii jadąc tak,
Jak już raz jechał jako żak.
- chiromancja — wróżenie z ręki. [przypis edytorski] ↩
- scheda — spadek. [przypis edytorski] ↩
- golec — biedak. [przypis edytorski] ↩
- Sybilla (mit. gr.) — wieszczka przepowiadająca przyszłość. [przypis edytorski] ↩
- kabała — tu ogólnie: wróżba. [przypis edytorski] ↩
- gach (daw., gw.) — kochanek. [przypis edytorski] ↩
- vale (łac.) — żegnaj. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja
Domena publiczna · Karl Arnold Kortum
Źródło: Wolne Lektury
Szczegóły techniczne
Komponent: base-text
znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe
Jobsjada · Okładka na podstawie: Tasteful Lighting, Orin Zebest@Flickr, CC BY 2.0
Źródło: Wolne Lektury
Licencja: CC-BY-2.0
Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe
Szczegóły techniczne
Komponent: cover
Jobsjada · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/kortum-jobsjada/
Źródło: Wolne Lektury
Licencja: LAL-1.3
Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe
Szczegóły techniczne
Komponent: editorial
Domena publiczna · Maria Konopnicka
Źródło: Wolne Lektury
Szczegóły techniczne
Komponent: translation
znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe
Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.