Loreva
Loreva

Utwór 2 z 7

II

Twój portret

Twój portret z lat dziecinnych... Ten uśmiech niecały, 
Co dziś mi zapowiada pieszczotę gołębną — 
Też nogi, które grzeję wargami, gdy zziębną — 
Lecz skaczące w ogrodzie przez sznur rozbujały. 
Pierś — jagoda znikliwa i nie do ujęcia, 
W biegu wklęta w ramiona, jak łódź między wiosła, 
Serce czuć w niej, jak w gnieździe ciepły łeb pisklęcia: 
Długo siebie nie znało, nim w pełnię urosła! 
Na dwie siostry w rozłące — patrzę na przemiany1, 
I czarem podobieństwa — w milczeniu się poję — 
Którąż dzisiaj posiadam, żądzą opętany? 
Jednąż kocham dziewczynę, czyli dziewcząt dwoje? 
  1. na przemiany — na przemian. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Bolesław Leśmian

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Dziejba leśna (tomik) · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/dziejba-lesna/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis