Źródło i licencja tłumaczenia
Wiersz ten ci święcę...
Iż szczęśliwie, jak okręt wichrami goniony,
Imię moje epoki dojdzie oddalonej,
I na dźwięk jego w wieczór mózgi będą marzyć,
Pamięć twoja jak baśnia mgłami osłoniona,
Nużyła czytelnika, ciągle w pieśniach gwarząc,
I bratnim się, mistycznym ogniwem kojarząc
Ze mną — na hardych moich rymach zawieszona;
O wyklęta! ty, której okrom2 mnie — o biada!
Od piekieł do Nieb szczytu nikt nie odpowiada!
Ty, co jak cień szlak znaczysz ślady znikomymi,
Depcząc stopą leciuchną, spojrzeniem wesołem
Głupców, co cię zwą gorzką, ty z oczy smolnymi3
Posągu, ty Cherubie4 mój z miedzianym5 czołem!
- święcić — poświęcić coś komuś. [przypis edytorski] ↩
- okrom (daw.) — oprócz. [przypis edytorski] ↩
- smolny — czarny, ciemny. [przypis edytorski] ↩
- cherub — a. cherubin; rodzaj anioła stojącego wysoko w hierarchii niebieskiej, tj. przebywającego najbliżej Boga. [przypis edytorski] ↩
- miedziany — czerwonozłoty. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja
Domena publiczna · Charles Baudelaire
Źródło: Wolne Lektury
Szczegóły techniczne
Komponent: base-text
znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe
Wiersz ten ci święcę... · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/kwiaty-zla-wiersz-ten-ci-swiece/
Źródło: Wolne Lektury
Licencja: LAL-1.3
Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe
Szczegóły techniczne
Komponent: editorial
Domena publiczna · Adam [Zofia Trzeszczkowska] M-ski
Źródło: Wolne Lektury
Szczegóły techniczne
Komponent: translation
znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe
Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.