Loreva

Trofea

Kwiaty rogów dorodne. Złociste języki 
jak ogień, który pełza pod oddechem wiatru, 
albo rogi bawole jak ciemne kielichy, 
w które sklepienia kniei — nalewały światło; 
i dłonie piór jak karty tasowane nocą 
albo jak skrzydła snu, które migocą.  
Noc. W nocy gwiazdy padając ożywią 
i nadmą snem błękitnym nikły płomyk w lesie, 
który wyrasta, trzęsąc potoczystą grzywą 
pełną szmeru i trzasku, aż kark ciemny wzniesie 
i stoi wśród szelestu mąż, a może bawół, 
i czarny róg obciera iskier złotą trawą. 
A potem w dom uderza i na ścianach drgną 
rogi i płaskie czaszki zaprzedane snom, 
a tętent kopyt cichy wzejdzie i w księżycu 
jak w drętwej palmie blasku odchodzą powoli 
widma ciał przywróconych, w zamyśleniu rycząc; 
i szron strącają lekko z krzaków, a przed nimi — 
— On sypiący iskrami, które gasnąc syczą 
jak wiatr, co po zwycięstwie powraca do ziemi. 
Źródło i licencja

Domena publiczna · Krzysztof Kamil Baczyński

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Trofea · Okładka na podstawie: Randy McRoberts, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Trofea · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/baczynski-trofea/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis