Loreva
Loreva

Rozdział 106 z 109

CVIII

Szedł zmierzch, zapadła nas Noc w tym pół-szczycie 
wiszących, — coraz się widzę samotny, —  
a oni dla mnie ścielą się w błękicie,  
jak widma: padół pod nimi zawrotny,  
nieruchomi, jak głazy, jakby w nich już życie.... 
— Czar! — może jaki nas spętał sromotny:  
czuję już, że i mój koń wrasta w ziemię 
i że mi senność klei oczy — gnie mię.  
Źródło i licencja

Domena publiczna · Stanisław Wyspiański

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Bolesław Śmiały · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/boleslaw-smialy/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis