Loreva
Loreva

Rozdział 27 z 48

XXV

To były tylko słowa życzliwości, 
Które mąż zacny wypowiedział święcie; 
Ale słuchacze wioskowi a prości 
Jakieś w nich dziwne widzieli zaklęcie. 
Skarga odjechał znów w koronne strony 
Błogosławiący i błogosławiony. 
Stary Szeliga rozmyśla w ukryciu 
Lub gwarzy o nim z chlubą co niedzieli. 
Jego sąsiedzi, co pierwszy raz w życiu 
Głośnego Skargę naocznie widzieli, 
Długo i szczerze zjawiskiem zajęci, 
Rozpowiadali — szlachcic szlachcicowi 
Jego życzliwe dla Szeligi chęci. 
Jak on wygląda, co czyni, co mówi, 
Jako mu syna błogosławił w drogę, 
Święcił domostwo, dobytek bogaty, 
Jakiemi słowy udzielał przestrogę 
I jako zaklął wrota jego chaty. 
Wszyscy pobożni nieśmiało, z oddali, 
Na tajemnicze wrota spoglądali; 
Każda litewska bogobojna dusza, 
Jeśli do jakich czuje się bezprawi, 
Jeśli sumienie jakiś grzech zaprósza, 
Już się do dworku Szeligi nie zjawi. 
Źródło i licencja

Domena publiczna · Władysław Syrokomla

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Stare wrota · Okładka na podstawie: Luz Adriana Villa A.@Flickr, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Stare wrota · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/syrokomla-stare-wrota/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis