Loreva
Loreva

Utwór 29 z 58

Blizny

Już bielutkie jak nitki strzępiące się 
na prześcieradle, 
zapamiętałem, tak jak nosowe mon frère. 
Śnieg też utkwił w pamięci, 
kawał lodu właściwie, 
można by się w nim przejrzeć, 
gdyby tak nie zniekształcał. 
I okno — to ważne — całkiem otwarte.  
Zapamiętałem gołębia na sąsiednim 
parapecie, o którym pomyśleliśmy, 
że jest kamerą i śledzi nas mozolnie 
i przaśnie, wysyłając do gołębiego 
nieba co pikantniejsze kawałki.  
A ptasi widzowie pomstują 
na nasze zezwierzęcenie 
i to, że w ich oczach jesteśmy martwi, 
przywiązani do siebie i nadzy;  
później deszcz go spłoszył 
i wybuch wulkanu w telewizorze. 
Byłoby dobrze gdyby został, 
ślad byłby wyraźny, a tak z pamięci 
wyłaniała się strużka potu, 
kamień, co przeleciał przez rynnę 
z wielkim rumorem, i pranie łopoczące 
jak flagi przy państwowym święcie. 
Szum wody, już później w nocy, 
myśl o kukiełkach i kukurydzy, 
wszystko namalowane na tekturze, 
pornograficzny komiks pod powieką.  
Źródło i licencja

Blizny · Edward Pasewicz

Licencja Wolnej Sztuki 1.3

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

Blizny · Okładka na podstawie: Jim Pennucci@Flickr, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Blizny · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/pasewicz-dolina-wilda-blizny/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Przypis