Loreva
Loreva

Utwór 14 z 37

Zmierzchanie

Motto: Je suis l’Empire à la fin de la décadence1 
(Verlaine)
Okręt odpłynie na spuchniętych żaglach 
w szklane lazury wzbierających piersi... 
Chociaż nie zawsze byliśmy najszczersi, 
powiedzmy sobie zwyczajnie: dobranoc. 
Bo świat zachodzi już i słońce ciche 
nie wzbiera światłem w mgły wstające rano. 
A dni się sypią — zerwane korale,  
perły o zmroku...  
powiedzmy: dobranoc. 
W progu drzwi szklanych noc narasta łukiem, 
w progu dni z błota noc cicho przyklęka 
i garść popiołu w zaciśniętych rękach  
parzy mnie jeszcze niedogasłym żarem.  
Zmierzcha...  
z nawisłych tlejących latarni 
znów w pyle światła dzień powstaje szary... 
13. XII. 38 r.  
  1. Je suis l’Empire à la fin de la décadence (fr.) — Jestem Cesarstwem u końca upadku. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Krzysztof Kamil Baczyński

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Zmierzchanie · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/baczynski-juwenilla-t-2-zmierzchanie/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis