Loreva
Loreva

Utwór 23 z 69

Helios

A na krańcu1 dalekiej ulicy 
Zarumienił się świt złotolicy2! 
Zarumienił się, zaczerwienił się, 
Hejże, sława! Rozpłomienił się! 
Różowiła się dal przezroczysta, 
Podnosiła się kula ognista! 
Podnosiła się, wytaczała się,  
Hejże, sława! Powiększała się!  
I płomienne słoneczne języki 
Łaskotały kamienne chodniki, 
Całowały je i pieściły je! 
Hejże, sława! Hołubiły je! 
  1. kraniec — koniec. [przypis edytorski] ↩
  2. złotolicy (daw.) — o złotym obliczu, twarzy. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Julian Tuwim

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Czyhanie na Boga · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/tuwim-czyhanie-na-boga/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis