Loreva

Śpiew rewolucyjny z roku 1830

Dalej bracia do bułata1
Wszak nam tylko dzisiaj żyć;
Pokażemy, że Sarmata,
Jeszcze wolnym umie być.
Matkę straciwszy,
Żal nam właściwszy,
Ale my śpiewamy,
Bo nadzieję mamy.

Długo spała Polska święta,
Długo Orzeł biały spał;
Lecz się zbudził i pamięta,
Że on niegdyś wolność miał.
Matkę straciwszy... itd.

Śmiałym skrzydłem on poleci,
Przez szczęk mieczów i kul grad;
Za nim! za nim! Polskie dzieci,
Tylko w zgodzie, zа nim w ślad.
Matkę straciwszy... itd.

Będziem rąbać, będziem siekać,
Jak nam miły Bóg i kraj;
Dalej bracia, а nie zwlekać,
Z naszej Polski zrobim raj!
Matkę straciwszy... itd.

Już złodzieje i tyrany
Na piekielny poszli brzeg,
I Moskalom zaprzedany,
Ziemię gryzie zdrajca szpieg.
Matkę straciwszy... itd.

W szlachetnej młodości żyle
Staropolska płynie krew.
Ufność, bracia, w naszej sile,
A wolności wzrośnie krzew.
Matkę straciwszy... itd.

Wiwat gwardia narodowa,
Wojsko polskie tobie cześć.
Bądź gotowe, bądź gotowa,
Za Ojczyznę życie nieść.
Matkę straciwszy... itd.

bułat — rodzaj szabli pochodzenia orientalnego; niezwykle ostrej, o krótkiej, zakrzywionej, rozszerzającej się klindze, wykonanej z bardzo twardej i sprężystej stali, zw. stalą damasceńską. [przypis edytorski] ↩