Utwór 14 z 19

Sól ziemi

Nie na darmo to morze jest martwe. Lecz ślady,
co powinny utrwalić się w soli, odcisnąć
swoje piętno, zgubione na zawsze. Odpadło
tyle skojarzeń, myśli, imion i miłości,

sukienek, wstążek, perfum, miękkich rękawiczek,
surdutów i fularów, kapeluszy, spinek,
książek, obrazów, pieśni, papierów nutowych,
huśtawek i kołysek, pajacyków, lalek,

że nawet gęsta woda śliska jak oliwa
nie mogła ich udźwignąć, wszystkie poszły na dno.
Nowe czytanie z soli, zapomniana sztuka,
wynurza się znienacka, dociera powoli

do wnuka, który umie sprawnie zeskanować
i odczytać na nowo zamoknięte zdjęcia.

Źródło i licencja

Sól ziemi · Elżbieta Lipińska

Licencja Wolnej Sztuki 1.3

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

Sól ziemi · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/lipinska-kamienie-sol-ziemi/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.