Loreva
Loreva

Utwór 27 z 31

Mówi syn

Myśli, że odchodzę, a to 
jakby uchodziła krew 
przez ściśnięte palce. Krew 
krwi. Tak myśli jednak 
choć cały czas stoję naprzeciwko 
i przeglądamy się w sobie. 
Ale prawdziwym lustrem 
jestem ja, tak zbity w szkło 
że prawdziwsza tylko kropla 
co po nim spływa. 
I kopiuję jej światło i tamtą 
krew. Mógłbym tak odbić 
wszystko, prócz kilku słów, 
czego mi nigdy nie wybaczy.  
Źródło i licencja

Pamiątki po nas · Piotr Sommer

Licencja Wolnej Sztuki 1.3

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

Pamiątki po nas · Okładka na podstawie: Marco Verch@Flickr, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Pamiątki po nas · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/sommer-pamiatki-po-nas/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Przypis