Źródło i licencja tłumaczenia
Pomoc dajcie mi, rodacy
Gdyż okrutny los mnie nęka,
Żebrać muszę, gdyż do pracy
Jedna została mi ręka.
Głos błagalny do was wznosi,
Żołnierz wierny dla ojczyzny,
O jałmużnę ziomków prosi.
Porzuciłem żonę lubą,
Porzuciłem dzieci, chatkę,
Pogardziłem życia zgubą.
Walczyć pod ojczyzny znakiem,
Krew przelałem w polu sławy,
A dziś muszę być żebrakiem.
Wiatry z ogniem dom zabrały,
Nie mam żony, brata, matki,
W grób przed nędzą się schowały.
Znoszę nędzę, urągania1,
I nic nie mam na tym świecie
Prócz tej ręki do żebrania.
Tak pędzę życie tułacze,
Wzdycham do rodzinnej strzechy2,
Lecz jej pewnie nie zobaczę.
Może kto tam tęskni przecie,
Może kto i łzę uroni,
Smutne myśli śląc po świecie.
Kiedym z wrogiem staczał boje,
Czemuż kula litościwa
Nic trafiła w serce moje.
Padł jak wolnym paść przystoi,
Dziś tułacza smutek goni,
Na ten ciężar nie mam broni.
Źródło i licencja
Domena publiczna · Autor nieznany
Źródło: Wolne Lektury
Szczegóły techniczne
Komponent: base-text
znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe
Pomoc dajcie mi, rodacy · Okładka na podstawie: ruffin_ready@Flickr, CC BY 2.0
Źródło: Wolne Lektury
Licencja: CC-BY-2.0
Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe
Szczegóły techniczne
Komponent: cover
Pomoc dajcie mi, rodacy · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/pomoc-dajcie-mi-rodacy/
Źródło: Wolne Lektury
Licencja: LAL-1.3
Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe
Szczegóły techniczne
Komponent: editorial
Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.