Loreva

Lśnienie jesienne

Piękniej kłamstwo olśniewa. 
Poblask śmierci pokrewny. 
Znużonym lotem nad drzewa 
Dygoce motyl niepewny. 
Sztylety światła błądzące. 
Srebrne więzy na wietrze. 
Perły zamierające. 
Obłudnie wonne powietrze. 
Blakną i szumią purpury. 
Blednie dywan złocisty. 
Zwierzęta wklęte1 w lazury. 
Krajobraz uśpiony i czysty. 
Gdzie blaskiem kryte, się mieni 
Życie w mroczny swój kraniec, 
Stąpamy, jasno olśnieni, 
Skąd dziwny wabi nas taniec. 
Śmiertelną fletnią wzywani, 
Za szumem, co sny nam nawiewa, 
Ku chleba słodyczy rozśmiani2, 
Owoce strącając z drzewa. 
  1. wklęty — umieszczony za pomocą czarów. [przypis edytorski] ↩
  2. rozśmiany — dziś popr.: roześmiany. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Rudolf G. Binding

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Lśnienie jesienne · Okładka na podstawie: Dan Zen@Flickr, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Lśnienie jesienne · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/lsnienie-jesienne/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Domena publiczna · Stefan Napierski

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: translation

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis