Loreva

[Ach! rzucić sieci zdarte...]

Ach! rzucić sieci zdarte, wędki i robaki, 
I te książki! Być prostym, jak wiejskie chłopaki, 
Być nie-smutnym, podrwiwać z mieszczuchów kataru, 
W chłodne wieczory brzdąkać, szczycić się gitarą, 
Na miłostkach poprzestać, nie wzdychać: niestety, 
Są szczęśliwi, gdy grube złożą triolety1, 
Kiedy rymują: sągi-ongi, żonki-dżonki. 
Lecz czuć, że życie siecią jest gęstej koronki, 
Pod którą drga twarz obca, jej się, blady, boję... 
Wokół twej kiści nagiej wiją się powoje. 
  1. triolet — rodzaj wiersza o strofie ośmiowersowej i specyficznym układzie dwóch rymów, w którym czwarty i siódmy wers powtarza pierwszy, a ósmy jest taki sam jak drugi (ABaAabAB). [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Tristan Derème

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

[Ach! rzucić sieci zdarte...] · Okładka na podstawie: hats for sale, Canal St., ruffin_ready@Flickr, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

[Ach! rzucić sieci zdarte...] · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/ach-rzucic-sieci-zdarte/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Domena publiczna · Stefan Napierski

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: translation

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis