Loreva
Loreva

Utwór 86 z 118

Słoń i pszczoła

Niechaj się nigdy słaby na mocnych nie dąsa! 
Zaufana1 tym pszczoła, że dotkliwie kąsa, 
Widząc, iż słoń ogromny na łące się pasie, 
A na nią nie uważa, choć przybliżyła się, 
Chciała go za to skarać. Gdy kąsać poczęła, 
Cóż się stało? Słoń nie czuł, a pszczoła zginęła. 
  1. zaufany — tu: zadufany, mający bezgraniczne zaufanie. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Ignacy Krasicki

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Słoń i pszczoła · Okładka na podstawie: tokyo, osamukaneko@Flickr, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Słoń i pszczoła · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/slon-i-pszczola/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis