Loreva
Loreva

Utwór 6 z 17

Żegluga

W smolistej, szczelnej arce własnych, rozgrzanych spraw 
chłoszczący rozchłyst potopu 
i świat świszczący 
omijam — 
tkliwe gołąbki wywiodłam z dalekiej zawiei zjaw, 
płazy z błyszczącej miki1 
i giętkie, dorodne żmije.  
Symbole o skrzydłach kosmicznych 
i krytych lakierem kłach 
wpiły się w płowe grzywy zwierząt z biblijnej arki. 
O, tępe słonie lenistwa, sny kołyszące na łbach! 
O, pycho, o, szpony orle, wbite ekstazą w lwie karki!  
O korab2 uderza świat złą metaliczną falą — 
— tam 
mroczny 
upust 
chaosu 
wrogi, zawzięty potop —  
— za ile jeszcze dni w dolinach zalśnią emalią 
na gibkich kibiciach jabłonie w różowych papilotach? — 
— a tutaj pachnie żywicą, 
esencja tęży się z barw, 
druciany sopran marców na lipców alt się nawija. 
W smolistej, szczelnej arce własnych, rozgrzanych spraw 
chłoszczący rozchłyst potopu 
i świat świszczący omijam.  
  1. mika — błyszczący minerał z grupy krzemianów. [przypis edytorski] ↩
  2. korab — inaczej okręt, łódź. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Zuzanna Ginczanka

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

O centaurach · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/ginczanka-o-centaurach-tom/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis