Loreva
Loreva

Utwór 31 z 165

Siejba

Powiedz mi tatuniu luby, 
Czemu rzucasz w ziemię zboże? 
Czegóż próżnej szukasz zguby? 
Wszak ze zboża chleb być może!  
Ja ci wyzbieram troskliwie, 
I zaniosę je do młyna; 
Na co ma gnić na tej niwie? 
Tak mówił mały chłopczyna. —  
Synu, rzekł ojciec sędziwy, 
To zboże mi tu nie zginie, 
Ujrzysz, nim jeszcze rok minie, 
Ile zbierzemy z tej niwy.  
Siejcie dzieci, w sercu cnoty, 
Miłą cieszcie się nadzieją; 
One tam pięknie dojrzeją, 
I przyniosą wam plon złoty.  
Źródło i licencja

Domena publiczna · Stanisław Jachowicz

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Siejba · Okładka na podstawie: Field 2, b3d_@Flickr, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Siejba · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/siejba/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis