Loreva
Loreva

Utwór 2 z 3

XIV

Smutny był koniec jego pierwszej żony: 
Dostała wcześnie anielskiej korony, 
Zamordowana, utopiona w stawie, 
Gdy na wojennej był Wacław wyprawie. 
Mówią, że obce pomściły się prawa 
Śmierci synowej na ojcu Wacława. 
Jeżeli tak jest? — o Chryste na męce! — 
Jakie w tym rodzie serca! jakie ręce! 
Mówią — że ojciec graf w turmę zamknięty 
Umarł przed sądem — a drudzy, że ścięty; 
Lecz takiej rzeczy myśl nie wierzy sama: 
Na takim wielkim rodzie taka plama! 
Tak wielka szyja złamana nad gminem! 
Lecz ojcu nie mieć litości nad synem! 
Ale zabójców nasłać na synowę 
I za pieniądze móc odkupić głowę! 
Gdy nieraz ołów ludzki się zagłębia 
W serce orlicy i za śmierć gołębia, 
Niktże tej śmierci pomścić się nie umie 
Na krwi wysokiej? na wyniosłej dumie? 
Niktże — prócz syna — co za te popioły 
Ojcowi musiał miecz pokazać goły? 
Tak się więc zbrodnia ogniwami winie, 
Że ojciec własny wroga widzi w synie; 
Albo umiera syna krwią czerwony, 
Nie pożegnany i nie przebaczony; 
Albo tak skala syna pierś łabędzią, 
Aby mu nie był czystszym ani sędzią: 
Aż tam nareszcie stanie pochylony 
Zdrajca narodu przed zbójcą swej żony; 
Aż znowu wrócą pod zwyczajne prawa, 
I od przedajnej głowy wyższa — krwawa. 
Źródło i licencja

Domena publiczna · Juliusz Słowacki

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Trzy poemata · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/trzy-poemata/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis