Loreva
Loreva

Utwór 29 z 118

Fiałek i trawa

W cieniu drzew rozłożystych na pięknej murawie 
Zeszedł1 razu jednego fijałek przy trawie. 
Ta się bujno wzmagała; on, przejęty strachem, 
Krył się, jak mógł; na koniec wydany zapachem. 
Gdy się z zguby sąsiada, zazdrosna, weseli, 
Kosarze i fijałki, i trawę podcięli. 
  1. zejść (daw.) — wzejść, wyrosnąć; tu: forma 3 os. lp cz. przesz. rodz. m.: zeszedł. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Ignacy Krasicki

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Fiałek i trawa · Okładka na podstawie: Es el fin del caminito, G@brL@Flickr, CC BY-SA 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-SA-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Fiałek i trawa · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/fialek-i-trawa/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis