Loreva
Loreva

Utwór 10 z 13

o niebie

Nie słychać już biegnących baranków 
wilgotne obłoki poszły do innych poranków 
z pustej hali nieba opada pył niebieski 
filtruje się przez drutów przerwy i kreski 
południe przysypuje się suche i szorstkie 
nad sylwetkami aeroplanów1 i chłodem fabrycznych dzielnic  
Warto śpiewać jego chwałę jest nasze i zamorskie 
tak bardzo piękne gdy śmiga przez nie śmiały pion komina cegielni 
a razem 
nad dalekimi lasami dzwoni błękitnym żelazem 
pierwotne i olbrzymie 
gdy stanąwszy u białego miasta napełnia się dymem 
gdy wie że jest dnia chlebem 
warto śpiewać jego chwałę  
Południe jest jasno jednakowe 
południe wygina swą powałę opada kruszynami tynku 
za dni dziecinnych wyginała mi się nad samą głowę 
i wtedy szeptał do mnie stamtąd ktoś mój synku  
  1. aeroplan (przestarz.) — samolot. [przypis redakcyjny] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Józef Czechowicz

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Kamień (tomik) · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/kamien/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis