Loreva
Loreva

Utwór 7 z 13

Pytasz, za co Bóg...

Pytasz, za co Bóg trochą sławy mnie ozdobił? —  
Za to, com myślał i chciał — nie za to, com zrobił! 
Myśli i chęci — jest to poezyja w świecie: 
Wykwita i opada, jak kwiat w jednym lecie. 
Lecz uczynki, jak ziarna, w głąb ziemi zaryte, 
Aż na przyszły rok ziarna wydadzą obfite. 
Przyjdzie czas, gdy błyszczące imiona pogniją, 
Z cichych ziaren wywite kłosy świat okryją... 
Huk mija — musi minąć z blaskiem i gawędą, 
Błogosławieni cisi, oni świat posiędą. 
Niechże prawdę zrozumie, kto Chrystusa słyszy; 
Kto pragnie ziemię posiąść, niechaj siedzi w ciszy. 
Źródło i licencja

Domena publiczna · Adam Mickiewicz

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Liryki lozańskie · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/liryki-lozanskie/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis